LA PLACE DES PASSIONS NEGATIVES DANS L'OEUVRE TARDIVE D'EURIPIDE

Σύντομη περιγραφή:

"Η θέση των αρνητικών παθών στο όψιμο έργο τον Ευριπίδη"
Μια μελέτη του ρόλου των αρνητικών παθών, των αδυναμιών και ελαττωμάτων των χαρακτήρων, σε σχέση με την ποιητική πρόθεση, στα τελευταία έργα του Ευριπίδη.
Το βιβλίο είναι η διδακτορική διατριβή της συγγραφέως, η οποία παρουσιάστηκε στο Πανεπιστήμιο Montpellier III – Paul Valery, με διευθυντή έρευνας τον κ. Alain-Maurice Moreau.
Η έρευνα στηρίζεται στις τελευταίες τραγωδίες του Ευριπίδη (Φοίνισσες, Ορέστης, Ιφιγένεια εν Αυλίδι, Βάκχες) με αναφορές στα παλαιότερα έργα του ποιητή. Επικεντρώνεται στη μελέτη των αρνητικών παθών, μίσος, φθόνος, μένος, υπέρμετρη φιλοδοξία, κατάχρηση εξουσίας, κλπ. Βασίζεται σε αποκωδικοποίηση του λεξιλογίου και ακριβή ανάλυση των συμπεριφορών, με αναφορά στην προσωπικότητα του συγγραφέα, στις κοινωνικές συνθήκες και τα μεγάλα πνευματικά ρεύματα της εποχής.
Η αρχική υπόθεση ήταν ότι το πλάσιμο των χαρακτήρων - που αποτελεί μέρος της κατασκευής της υπόθεσης - και ακριβέστερα τα αρνητικά πορτραίτα των προσώπων - αρνητικά πάθη, ορμές, ελαττώματα, αδυναμίες του χαρακτήρα - είναι ικανά, με τα ερωτήματα που ανακινούν, να μας βοηθήσουν να ψηλαφήσουμε σε κάθε έργο την ποιητική πρόθεση.
Έχοντας διαπιστώσει ότι τα πορτραίτα δε συνδέονται με ορισμένα κΰρια θέματα, αλλά με όλα τα θέματα που θίγονται μέσα στο έργο, πλεγμένα σε γαϊτανάκι κατά έναν τρόπο θαυμαστό, η συγγραφέας κατέφυγε σε μια πλήρη αποδόμηση του κειμένου - εργασία επώδυνη - και στη συνέχεια ομαδοποίησε τις έννοιες κάτω από τίτλους - τους τίτλους των ενοτήτων - και οι οποίοι κοιταγμένοι συνολικά, επέτρεψαν πια να προσδιοριστεί το πεδίο της προβληματικής του ποιητή και να δοθεί μια ερμηνεία για κάθε έργο, αν μη τι άλλο ενδιαφέρουσα τουλάχιστον για έργα πολυσυζητημένα όπως ο Ορέστης και οι Βάκχες.
Η δουλειά αυτή επέτρεψε επιπλέον να γίνουν επισημάνσεις πάνω στην τέχνη και τη σκέψη του ποιητή στα τελευταία χρόνια της ζωής του, και οι οποίες δίδονται στον επίλογο του έργου.

"The place of dark passions in Euripides' later work"
Research on the role of dark passions, failings and vices in the charac-ters in Euripides' last plays in relation to poetical purpose.
The plan examined in this investigation deals with the place, namely the part of dark passions in four of Euripides' last plays : The Phoenician Women, Orestes, Iphigenia at Aulis and The Bacchae. The treatment of the characters, putting intrigue in its place, and especially the dark ones (passions, outbursts, vices, character failings) are able to help us find the poetical purpose in each play with the issues raised. It was our starting hypothesis. Now we have established that the character-sketches were not connected with some of the main subjects but with all the topics of the play, wonderfully weaved. We have devoted ourselves to a complete " deconstraction ", difficult task, of the text. Then the words have been gathered under titles - paragraph titles - which have seemed the most suitable and, at first sight, have given us the opportunity to specify the topics' field and to give interpretation to each play, interesting, at least, for ambiguous plays like Orestes and The Bacchae. In addition, this work has allowed us to make remarks, in our general conclusion, on the poet's art and thoughts at the very end of his life.

"Le plan, caressé dans cette recherche, est de préciser la place, à savoir le rôle des passions négatives dans les quatre dernières pièces d'Euripide" :Les Phéniciennes, Oreste, Iphigénie à Aulis, Les Bacchantes. Notre hypothèse de départ était que la peinture des caractères - partie de la mise en place de l'intrigue - et plus précisément les portraits négatifs - passions négatives, élans, vices, défauts de caractère - des personnages sont capables, par les questions qu'ils soulèvent, de nous aider à déceler l'intention poétique dans chaque pièce. Or nous avons constaté que ces portraits n'étaient pas liés avec certains thèmes principaux, mais avec tous les thèmes abordés dans la pièce, admirablement tressés. Nous nous sommes donc livrés dans une déconstruction totale - travail pénible - du texte et par la suite nous avons groupé les mots sous des titres - les titres des paragraphes - qui nous ont parru les plus convenables - et qui, vus d'emblée, nous ont permis de préciser le champ de la problématique et de donner une interprétation de chaque pièce, au moins intéressante pour des pièces ambiguës comme Oreste et Les Bacchantes. Ce travail nous a permis en plus de faire des remarques, donnés dans notre conclusion générale, sur l'art et la pensée du poète tout à la fin de sa vie.

Customer Reviews: